کوه ها همیشه زیبایند..!!
در بیشتر کوه های جنوب و هرمزگان چشمه ی آب آشامیدنی به سختی پیدا میشود،
یا اصلا نیست یا هم اگر باشد فصلی ست و فقط مواقعی که بارندگی باشد آب دارند!!
برای رفع مشکل بی آبی از قدیم کوهنوردان و آنهایی که به هر دلیلی گذارشان به کوه ها
می افتاده از خمره هایی سفالی استفاده می کردند که زیر زمین قرار می گرفته و محلی بوده
برای ذخیره ی آب باران.
خمره هایی که خیلی وقت ها کوهنوردها مجبور میشدند برای نصب تا بالای کوه ها هم آنها
را کول کنند!
هنوزهم این مشکل کم آب و بی آبی وجود دارد، فقط کمی شرایط تغییر کرده و حالا چند
سالی هست که خمره های پلاستیکی و سبک تر جای قدیمی ها را گرفته، البته نه اینکه
جایشان را گرفته باشند، کنار قدیمی هایی که سالم ماندند قرار گرفته اند...
اما این آب انبارهای کوچک هم همیشه آب ندارند، کم بارانی و هدر دادن آب توسط کسانی که
بی آبی نکشیدند و شاید فقط در عمرشان یک بار به زور گذارشان به این کوه ها می افتد
باعث شده که این خمره ها هم خیلی وقت ها آبی نداشته باشند...
کم نبوده روزهایی که در گرم ترین ساعات سال که حتی گرمای هوا به نزدیک ۵۰ درجه هم
میرسیده خسته و تشنه به این خمره ها رسیده اما آنها را تشنه تر از خودم دیده باشم!!
به این دلیل است که وقتی در کوه هایی که مشکل بی آبی ندارند و چشمه هایش همیشه پرآب
و جاری ست به آب و چشمه ای می رسم بی اختیار یاد تشنگی کوه های زادگاهم می افتم،
کوه هایی که شاید این تشنگی تقصیر خودشان هم نباشد!!
نمونه ای از یک خمره ی سفالی که فقط پوششی از سنگ و یک بوته گون دارد...
محل ذخیره ی آب پلاستیکی که برای ماندگاری بیشتر در هوای گرم قسمت خارجی آن را فلزی
ساخته اند...
شاید بگویید چه سیستم های مدرنی . ولی قدر این سیستم های مدرن را آنهایی می دانند که در کوه ها بی آبی کشیده اند یا وقتی به خاطر بی آبی بیشتر از نصف وزن کوله ات را آب تشکیل می دهد...
هردو عکس اواخر زمستان ۸۸ را نشان می دهد...
