
برای حماسه آفرینی شان قراردادهای میلیاردی نداشتند!
ماشین های آنچنانی نداشتند، هزار و یک جور ناز و افاده نداشتند!
جان خود را کف دست گرفتند و رفتند تا برای مردم قدرشناسشان طلای جهانی بیاورند!
خوب می دانستند بعد از پیروزی شان کسی در خیابان ها نخواهد رقصید، عکس هایشان
صفحه ی اول روزنامه ها نخواهد بود، زمان بازگشتشان برای استقبال از آنها هزاران نفر فرودگاه را تا مرز تعطیلی نمی برند!
می دانستند ولی رفتند..
و رفتند...
و حالا من نه می خواهم و نه می توانم بگویم شما دیگر نیستید!
شما هستید، هستید فقط بازنگشتید!!
و اگر این اشک ها امانمان بدهند برایتان دستی تکان دهیم و بگوییم.....
* قسمت کوچکی ست از یادگار آیدین قبل از عزیمت به پاکستان.
تسلیت میگیم به تمام جامعه ی کوهنوردی، گروه بزرگ آرش ، کیومرث بابازاده و بیشتر از همه به خانواده ی این عزیزان.
براشون از خدا صبر و شکیبایی خواهانیم.
پ.ن. ۳۱ تیر سالروز درگذشت "لیلا اسفندیاری" نیز گرامی.
چقدر این حادثه ی تلخ این روز را تحت الشعاع قرار داد.
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم مرداد ۱۳۹۲ ساعت 16:7 توسط عیسی
|