برای حماسه آفرینی شان قراردادهای میلیاردی نداشتند!

ماشین های آنچنانی نداشتند، هزار و یک جور ناز و افاده نداشتند!

جان خود را کف دست گرفتند و رفتند تا برای مردم قدرشناسشان طلای جهانی بیاورند!

خوب می دانستند بعد از پیروزی شان کسی در خیابان ها نخواهد رقصید، عکس هایشان

صفحه ی اول روزنامه ها نخواهد بود، زمان بازگشتشان برای استقبال از آنها هزاران نفر فرودگاه را تا مرز تعطیلی نمی برند!

می دانستند ولی رفتند..

و رفتند...

و حالا من نه می خواهم و نه می توانم بگویم شما دیگر نیستید!

شما هستید، هستید فقط بازنگشتید!!

و اگر این اشک ها امانمان بدهند برایتان دستی تکان دهیم و بگوییم.....

 

* قسمت کوچکی ست از یادگار آیدین قبل از عزیمت به پاکستان.

تسلیت میگیم به تمام جامعه ی کوهنوردی، گروه بزرگ آرش ، کیومرث بابازاده و بیشتر از همه به خانواده ی این عزیزان.

براشون از خدا صبر و شکیبایی خواهانیم.

 

پ.ن. ۳۱ تیر سالروز درگذشت "لیلا اسفندیاری" نیز گرامی.

        چقدر این حادثه ی تلخ این روز را تحت الشعاع قرار داد.