همیشه "کوکوچکا"ی بزرگ محبوبترین کوهنوردم بوده و وقتی میخواندم که برای رسیدن به هدفش چه دشواری و سختی ها را به جان می خریده هدفم را در دسترس تر می دیدم.

مدتی قبل در فصلنامه کوه مطلبی درباره "سیبو سیسو ویلان" کوهنورد بزرگ آفریقایی خواندم و از اینهمه اراده و اعتماد به نفس مبهوت شدم. یک آفریقایی فقیر که به قول خودش در خانواده ای با درآمد کمتر از روزی یک دلار بزرگ شده و برای امرارمعاش خانواده بزچرانی میکرده! حالا به برکت عزم و اراده اش به رفیع ترین جاها رسیده است..

و اکنون ما برای نرسیدن به هدف و شاید هدف هایمان چه بهانه ای داریم..؟