در آنجا، بر فراز قله ی کوه

دو پایم خسته از رنج دویدن..

به خود گفتم که در این اوج دیگر

صدایم را خدا خواهد شنیدن!

به سوی ابرهای تیره پر زد

نگاه روشن امیدوارم..

ز دل فریاد کردم کای خداوند،

من "او" را...

دوست دارم، دوست دارم...

 

بهار امسال، ارتفاعات زنجان

با فریادی از فروغ فرخ زاد!!