کوله بار
به روان پاک شهدای کوهنوردی
زیر سطر ابر این کوه
جای پای یاس و زنبق
یه قله، پر از مه، بوی سرما
غروبش تیره، به رنگ ابلق
یه نفر پر بوسه
پره از لبخند و گرما
راهشو دیده تا قله
کولشو بسته، بره از اینجا
زیر سطر ابر اون کوه
شکل مه، برف و باده
اونا که رفتن تا قله
کوله هاشون پره فریاده
یه نفر پر بوسه
پره از لبخند و گرما
راهشو دیده تا قله
کولشو بسته............. بره از اینجا...
+ نوشته شده در شنبه دهم بهمن ۱۳۸۸ ساعت 9:37 توسط عیسی
|
